4 uur ’s middags. Ik kom uit school, moe van alle saaie lessen. Ik doe de deur open, en zet mijn zware tas neer. Ik schenk wat drinken in, en bedenk me wat ik eigenlijk allemaal zou moeten doen vandaag. Maar liever denk ik aan die fijne, warme plek. De zachte dekens waar ik me in op kan rollen. De zachte kussens waarop mijn hoofd rust. Maar er wacht iets anders op mij. Bergen werk. Een hond die graag naar buiten wil, en vrolijk voor mij staat te kwispelen. Ik wil het niet. Mijn hersenen stromen over, het is allemaal zo veel. 6 uur. Het eten wacht, ik strompel naar beneden. 7 uur. Heel eventjes tv kijken. Dan kijkt mijn laptop me verleidelijk aan. Een klein moment denk ik aan mijn huiswerk, maar toch ga ik zitten. Na een aantal uur vallen mijn ogen dicht van het staren naar mijn beeldscherm. Ik voel me schuldig, schuldig om alles wat ik mezelf wijsmaak, maar niet realiseer. Mijn hoofd wil niet meer, mijn lichaam werkt me tegen en uiteindelijk beland ik in mijn bed. Ik leg mijn hoofd neer, en laat mijn gedachten los. Ik woel nog een tijdje. Het idee dat ik nog zolang kan blijven liggen. Het besef dat ik nergens over hoef na te denken. Mijn hersenen kunnen voor eventjes uit. Kon dat maar wat vaker. Even alles uitschakelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten